Charles making memories

In de zomermaanden is er iedere zaterdag een zogenaamde 'farmers market' in het centrum van Fredericton. Stom toevallig waren wij er in de nacht van vrijdag op zaterdag. Omdat we vandaag een niet al te lange rit voor de boeg hadden, konden we in de ochtend nog wel even daar gaan kijken. Konden we misschien gelijk even een ontbijtje regelen. Het was ook maar op twee blokken afstand van ons hotel, dus het was maar een kort wandelingetje. Eenmaal op de markt aangekomen, bleek het een grote happening voor de mensen uit de wijde omgeving. Gezellige drukte dus, met kramen in twee hallen en ook buiten op de parkeerplaats. Daar vooral veel eettentjes, waarbij de frituur en bakplaat duidelijk al op temperatuur waren. Ik moest er nog even niet aan denken om half 9. Bij een farmers market moesten wij vooral aan eten direct vanaf de boerderij denken, maar deze kramen waren toch wel in de minderheid. Vooral veel kramen met spullen van lokale ambachtslieden en kunstenaars, er was van alles te koop. De markt was niet heel groot, dus binnen een uur hadden we alles wel gezien (en hadden we een ontbijtje op).

Gelijk maar met de deur in huis: mooie rit, mooie dag. En dan ook direct maar een excuus van mijn kant voor al dat gemopper over de Canadese wegen: de Trans-Canada highway is helemaal prima. En dan wordt het rijden van grote afstanden een stuk aangenamer. Vandaag ook weer ongeveer 400 kilometer, van Rivière-du-Loup naar Fredericton. En daarmee van het franstalige district Québec naar het tweetalige district New Brunswick (snap ik de mensen ook weer en andersom) en gelijk ook maar weer naar een andere tijdszone (een uur later, dus nog maar vijf uur vroeger dan in Nederland). Met een lange rijdag voor de boeg was het ook een kwestie van op tijd opstaan. De dag ervoor hadden we al iets simpels voor het ontbijt geregeld, dat we deels in de hotelkamer en deels in de auto naar binnen hebben gewerkt. Nog even tanken en snel de weg op.

Voordat je naar een volgende bestemming gaat, is het altijd een kwestie van inlezen wat je kan verwachten en wat er tr doen is. Over Rivière-du-Loup wordt aangegeven dat het een levendige stad aan de St. Lawrence-rivier in het district Quebec is, bekend om de schitterende zonsondergangen, walvisspotten, historische eilanden (zoals Île aux Lièvres) en het Parc des Chutes met zijn waterval. Met zo'n 20.000 inwoners is de plaats flink kleiner dan dat we eerder hebben gehad. Ons hotel blijkt te zijn gelegen aan de rand van de stad, vlakbij de snelweg. Een bezoekje aan het centrum zou dan met de auto moeten, want zo aan de buitenrand van een stadje doet men niet aan stoepen en wandelpaden. De waterval (die ook niet heel spectaculair lijkt) ging vast van het lijstje, net als de spectaculaire zonsondergang (want matig weer). Dat walvisspotten dat kon voor ons wel op het lijstje, zeker ook omdat er tevens beluga's zouden kunnen worden gespot. Een boottocht hiervoor (en naar de eilanden) was echter dan weer niet haalbaar, want we zijn er maar één nacht en er worden zo vroeg in het seizoen ook nog geen passende excursies aangeboden. Het plan werd dus als volgt: langs de oevers van de rivier wandelen en dan proberen walvissen en beluga's te spotten. Dit paste ook precies bij het voorspelde weer, want het zou in de middag juist een paar uurtjes droog worden.

Vandaag een verslag over de afgelopen twee dagen, vooral omdat ze in het teken stonden van één stad: Québec. De eerste dag betrof het (op een korte excursie in Ottawa in de ochtend na) de lange rit naar deze stad toe en de eerste avond ter plaatse, de tweede dag hadden we een hele dag om het historische centrum te voet te verkennen. Alvast een waarschuwing dat het een hele flinke kuitenbijter was, het is bijna meer trappenlopen en klimmen en dalen dan dat je vlak loopt. Hebben we in ieder geval onze 'legday' maar weer gehad. Maar laten we beginnen bij de eerste ochtend. Vooraf hadden we al (gratis) tickets geregeld voor een rondleiding in de vroege ochtend door de House of Commons (parlement) in Parliament Hill, zodat we daarna op tijd in de auto konden stappen voor een lange rit. De rondleiding boekt iedereen vooral vanwege het prachtige oude gebouw met mooie zalen en een heel mooie bibliotheek. Maar gisteren waren we er al achter gekomen dat het centrale gebouw helemaal in de steigers stond. Het parlement is dan ook tijdelijk verhuisd naar het westelijke blok. Dat betekende kort gezegd een minder mooie zaal en helemaal geen bibliotheek. De rondleiding bleek ook nog eens precies samen te vallen met de start van een bijeenkomst van het parlement. Een hoop gestress bij de beveiliging en dus alleen maar een glimp van de publieke tribunes, maar weinig idee over de parlementszaal zelf (die dan ook nog eens een tijdelijke vervanger is). Weinig verheffend dus, ik zou de tour tot 2032 gewoon afraden als je niet of minder geïnteresseerd bent in de Canadese parlementaire geschiedenis.

Vandaag geen puf om een echt verslag te schrijven, dat volgt wel na deze reis. Kort samengevat zijn we vandaag gereisd vanuit Kingston naar Ottawa, de hoofdstad van Canada. Een rit van ongeveer twee uur en een kwartier. Daar dwars door de stad gelopen naar Commissioners Park, waar we gezellig hebben geluncht met familie die in deze stad woont. Daarna via Little Italy en Chinatown terug naar het centrum, waar we nog hebben rondgewandeld. In de avond nog een broodje in Byward Market en daarna terug naar het hotel voor een avond even niets. Later dus meer over deze stad en ons verblijf.

Wie kent de beroemde 1000 Islands dressing niet? Mayonaise, ketchup en een scheut augurkenvocht zorgen voor een volle, frisse smaak met een subtiele zoetheid en een pittige kick van sambal oelek. Hoe de dressing aan de naam komt? Het zal niet verbazen, maar door de plek waar de dressing is bedacht (door de chef van het Waldorf Astoria Hotel), namelijk 1000 Islands. Deze archipel ligt in de Sint Lawrencerivier, die ontspringt bij het Ontoriameer en die uiteindelijk uitmondt in de Atlantische Oceaan. En voor iedereen die denkt dat het aantal van 1000 een overdrijving van zaken is, die heeft het mis. Toen de Fransen in de zeventiende eeuw probeerden in te schatten hoeveel eilanden er waren, zijn ze ergens gestopt met tellen en hebben ze er 1000 van gemaakt. Dat stond in die tijd voor 'oneindig'. Hoeveel zijn het er dan? Er worden er 1.684 geteld, waarvan er eentje kunstmatig is aangelegd. Hierbij wel een kanttekening: een eiland wordt pas geteld als het minimaal 6 vierkante meter grond heeft (dus anders dan rotsen) én er minimaal twee bomen op groeien. Als alle rotsformaties en dergelijke ook nog worden meegerekend, dan komen er nog zo'n 3.000 eilanden bij. Hoe dan ook zijn er dus ruim meer dan '1000 Islands'.