Charles making memories

Laat ik maar met de deur in huis vallen: Golden Earring is altijd mijn 'guilty pleasure' geweest. Another 45 miles, Back home, Radar Love, Sleepwalkin' en Bombay: allemaal kneitergrote hits die al waren uitgebracht voordat ik zelfs maar geboren was. En ook voor Weekend Love, Long blond animal en Weekend love was ik toch echt te jong om dat bij het uitkomen ervan bewust mee te krijgen. Maar toch ben ik er ergens onderweg mee besmet geraakt, want al jaren was het een traditie om minimaal eenmaal per jaar een concert mee te pakken. In de grote muziektempels, de schouwburg, op een strand of voetbalveld ergens in de polder: het maakte niet uit, als we maar weer een keertje naar een concert konden. Ook in 2019 lukte het weer, dit keer in Tivoli in Utrecht. Vrije plaatsen, dus een goed plekje gevonden dicht bij het podium. De heren van de Earring inmiddels best op leeftijd, maar nog steeds knettergoed.

Tijd om afscheid te nemen van Rome. Een mooie en vriendelijke stad die oudheid ademt en die in januari nog steeds een vleugje warmte geeft. Het was een leuke trip, ik zie me er nog wel eens terugkomen. Vandaag dan nog het vervelende deel van deze stedentrip: terugreizen en dan ook nog eens vroeg in de ochtend. De wekker om kwart over vier, midden in de nacht. Vertrek iets meer dan een half uur later. Vooraf zaten we een beetje te puzzelen hoe terug te reizen naar de luchthaven van Rome. Met de Leonardo Express (maar dan wel eerst een kwartier lopen door een toch minder deel van de stad) of toch maar een taxi. Dat laatste blijft toch zonde van het vele geld en de trein is toch ook echt wel prettig, dus we gingen toch voor het eerste. Waar we een uitgestorven stad hadden verwacht, bleek het nog best druk op straat. Het was natuurlijk in de nacht van zaterdag op zondag, dus toen we de deur uit liepen was het nog druk met stappers. Bij de kebabzaak aan de overkant, maar ook gewoon mensen onderweg naar huis. Verder ook weer de eerste mensen op weg naar werk of naar het station. Het was dus eigenlijk helemaal prima op straat, dus het werd een geruststellende wandeling naar het station. Wel met een ratelende roltas, hopelijk hebben we niet teveel mensen wakker gemaakt. Op het station wel even een zoektocht hoe naar het juiste perron te komen, maar uiteindelijk hadden we ruim op tijd de trein. Zonder problemen of vertraging kwamen we aan op de luchthaven.

Op de eerste twee volle dagen in Rome hadden we eigenlijk nagenoeg alle grote bezienswaardigheden al gezien: Colosseum, Forum Romanum, Trevifontein, Pantheon, Engelenburcht en uiteraard het Vaticaan. Is dat alles in Rome? Uiteraard niet, met iets van 900 kerken en veel pleinen, fonteinen, standbeelden en noem maar op zou je wel weken kunnen vullen. Vandaag zo'n dag om vooral de minder bekende plekken te bezoeken, al begonnen we toch met nog wel een heel bekende basiliek: de Basilica Papale di Santa Maria Maggiore. Deze basiliek is een van de zeven pelgrimskerken van Rome, en is de enige van de vier pauselijke basilieken in Rome waarvan het antieke bouwwerk intact bewaard is gebleven. Zoals al bij het verslag van gisteren aangegeven, hadden wij buslijn 71 nu ontdekt. Deze lijn kwam ook nog eens langs deze basiliek, dus vanaf het appartement stonden we binnen de kortste keren voor de deur. Een indrukwekkend grote deur wel te verstaan en dat gold ook voor de rest van het gebouw. De basiliek was ook te bezoeken, we maakten graag van deze gelegenheid gebruik. Daarna een ontbijtje aan de rand van het plein voor de basiliek, waar we onder het genot van een broodje en een kop thee een plan gingen opstellen voor vandaag. We hadden twee opties: richting het centrumdeel met de winkelstraten om te gaan shoppen of een rondwandeling door de stad. Het werd een combi: een rondwandeling die ook door een aantal winkelstraten liep. Wij kopen voor stedentrips vaak een 'Time to momo' boekje, waarin altijd een aantal alternatieve wandelingen staan. Die wandelingen kun je vervolgens ook via een app volgen, ideaal om niet steeds te sjouwen met een papieren versie. Wij kozen nu voor een wandeling die begon in de buurt van de basiliek en die ook nog eens door het winkelgebied liep.

Vandaag tijd om nog even een ander land te bezoeken. Het kleinste land ter wereld, gelegen midden in Rome. Uiteraard gaat het dan om Vaticaanstad, de residentie van de paus en zijn gevolg. Ook voor het Vaticaans museum hadden we op voorhand al tickets geregeld, gelukkig hier geen noodzaak tot omwisselen ergens in de buurt van Vaticaanstad. In de ochtend op tijd richting metro, een directe lijn die uitkwam vlak bij Vaticaanstad. Uit de metro eerst nog maar op zoek naar een ontbijtje, we hadden ruim de tijd. Daarna op zoek naar de ingang van het museum, dat bleek een beetje aan de achterkant van Vaticaanstrad te zijn. Redelijk lange rijen waar we gewoon voorbij konden lopen, we hadden onze tickets tenslotte al. Echt binnen vijf minuten stonden we in het museum, dat was fijn. Bij de ingang kun je eerst nog even naar buiten, waar je kan uitkijken over de tuinen van het Vaticaan. Binnen een gigantisch museum, waarbij je een vaste route hebt vanwaar je ook een aantal zijroutes kan pakken. Deze komen steeds weer terug uit op de hoofdroute. Soms komt de route weer uit op een binnenplaats of binnentuin, maar over het algemeen zijn het lange gangen vol met beelden, schilderijen en wandtapijten. Een liefhebber kan zich hier makkelijk de hele dag vermaken, iemand als ik krijgt het vanzelf benauwd van de drukte en wil redelijk rap weer door. Pas bijna aan het einde van de hele hoofdroute, die steeds smaller en daarmee drukker wordt, kom je uit bij de ruimte die je echt gezien moet hebben: de Sixtijnse kapel. De wereldberoemde plafondschilderingen zijn een lust voor het oog, helaas heel veel bewaking om te voorkomen dat je er ook maar een vluchtig kiekje van maakt.

Vandaag de eerste volle dag in Rome, tijd om de boel eens goed te gaan verkennen. Vooraf hadden we ons redelijk goed voorbereid, onder andere door de nodige toegangsbewijzen aan te schaffen in de vorm van een pakket. Niet alleen om zeker te zijn dat we niet naast het net zouden vissen, maar ook om lange rijen te vermijden. Nadeel was alleen wel dat je voor de zogenaamde 'fastlanes' vast zat aan de (zelf) afgesproken tijden. Er waren dus twee afspraken die vandaag vast stonden: 10 uur colosseum en 15 uur het pantheon. Gisteravond de planning hier dus op afgestemd.

Zoals het gezegde luidt: 'Alle wegen leiden naar Rome.' Voor mij ging dat tot op heden alleen niet op. Alle uirhoeken van de wereld heb ik bereisd, maar nooit ben ik in Rome uitgekomen. Tot nu dan, maar in dit geval was het een heel bewuste keuze. Na het drukke jaar 2025, met een fantastische maar ook intense periode rond ons huwelijk (inclusief een gave, maar pittige huwelijksreis naar Tanzania), wilden we ook weer eens een ontspannen tripje gaan maken. Helaas niet de ruimte voor een langere vakantie, maar een stedentrip in Europa moest in januari wel gaan lukken. Beiden al genoeg gezien aan steden, maar voor mij was de meest voor de hand liggende stedentrip nog niet afgevinkt: Rome.