Charles making memories

Vandaag een verslag over de afgelopen twee dagen, vooral omdat ze in het teken stonden van één stad: Québec. De eerste dag betrof het (op een korte excursie in Ottawa in de ochtend na) de lange rit naar deze stad toe en de eerste avond ter plaatse, de tweede dag hadden we een hele dag om het historische centrum te voet te verkennen. Alvast een waarschuwing dat het een hele flinke kuitenbijter was, het is bijna meer trappenlopen en klimmen en dalen dan dat je vlak loopt. Hebben we in ieder geval onze 'legday' maar weer gehad. Maar laten we beginnen bij de eerste ochtend. Vooraf hadden we al (gratis) tickets geregeld voor een rondleiding in de vroege ochtend door de House of Commons (parlement) in Parliament Hill, zodat we daarna op tijd in de auto konden stappen voor een lange rit. De rondleiding boekt iedereen vooral vanwege het prachtige oude gebouw met mooie zalen en een heel mooie bibliotheek. Maar gisteren waren we er al achter gekomen dat het centrale gebouw helemaal in de steigers stond. Het parlement is dan ook tijdelijk verhuisd naar het westelijke blok. Dat betekende kort gezegd een minder mooie zaal en helemaal geen bibliotheek. De rondleiding bleek ook nog eens precies samen te vallen met de start van een bijeenkomst van het parlement. Een hoop gestress bij de beveiliging en dus alleen maar een glimp van de publieke tribunes, maar weinig idee over de parlementszaal zelf (die dan ook nog eens een tijdelijke vervanger is). Weinig verheffend dus, ik zou de tour tot 2032 gewoon afraden als je niet of minder geïnteresseerd bent in de Canadese parlementaire geschiedenis.

Vandaag geen puf om een echt verslag te schrijven, dat volgt wel na deze reis. Kort samengevat zijn we vandaag gereisd vanuit Kingston naar Ottawa, de hoofdstad van Canada. Een rit van ongeveer twee uur en een kwartier. Daar dwars door de stad gelopen naar Commissioners Park, waar we gezellig hebben geluncht met familie die in deze stad woont. Daarna via Little Italy en Chinatown terug naar het centrum, waar we nog hebben rondgewandeld. In de avond nog een broodje in Byward Market en daarna terug naar het hotel voor een avond even niets. Later dus meer over deze stad en ons verblijf.

Wie kent de beroemde 1000 Islands dressing niet? Mayonaise, ketchup en een scheut augurkenvocht zorgen voor een volle, frisse smaak met een subtiele zoetheid en een pittige kick van sambal oelek. Hoe de dressing aan de naam komt? Het zal niet verbazen, maar door de plek waar de dressing is bedacht (door de chef van het Waldorf Astoria Hotel), namelijk 1000 Islands. Deze archipel ligt in de Sint Lawrencerivier, die ontspringt bij het Ontoriameer en die uiteindelijk uitmondt in de Atlantische Oceaan. En voor iedereen die denkt dat het aantal van 1000 een overdrijving van zaken is, die heeft het mis. Toen de Fransen in de zeventiende eeuw probeerden in te schatten hoeveel eilanden er waren, zijn ze ergens gestopt met tellen en hebben ze er 1000 van gemaakt. Dat stond in die tijd voor 'oneindig'. Hoeveel zijn het er dan? Er worden er 1.684 geteld, waarvan er eentje kunstmatig is aangelegd. Hierbij wel een kanttekening: een eiland wordt pas geteld als het minimaal 6 vierkante meter grond heeft (dus anders dan rotsen) én er minimaal twee bomen op groeien. Als alle rotsformaties en dergelijke ook nog worden meegerekend, dan komen er nog zo'n 3.000 eilanden bij. Hoe dan ook zijn er dus ruim meer dan '1000 Islands'.

Tweede bestemming van het Canadadeel van de reis: de Niagara-watervallen. En hiermee gelijk ook de eerste kilometers om zelf te gaan rijden. Tijd dus om de huurauto op te gaan halen. Helaas niet vlakbij, maar op de luchthaven van Toronto. Na een vlakbij het hotel gehaald ontbijt nog even de tassen inpakken en op pad. Geen taxi dit keer (toch wel prijzig om dit iedere keer te doen), maar met het openbaar vervoer. Eerst een stuk met 's werelds traagste tram naar Union Station, daarna met de trein naar de luchthaven. In een parkeergarage op de luchthaven kon vervolgens de autoverhuur worden gevonden. Na al het papierwerk konden we in onze huurauto op pad. Nadeel: in de garage geen bereik en eenmaal buiten moesten qua route gelijk flink wat keuzes worden gemaakt. Alles op de gok dus maar en toen we eenmaal bereik hadden, bleken de keuzes niet al te verkeerd. We waren op pad.

Vandaag nog een volle dag in Toronto, dus nog een kans om meer te zien van de stad. Gisteren deden we dat door er dwars doorheen te lopen, maar soms zie je dingen beter door er van een afstandje naar te kijken. En dat is iets wat met Toronto perfekt mogelijk is. In het Ontariomeer liggen uitgerekend vlak voor de stad een aantal eilanden, heel toepasselijk de Toronto Islands genoemd. De eilanden zijn vooral bedoeld voor de mensen om de drukke stad te ontvluchten en daar te recreëren. Er staan vakantiehuisjes, er zijn strandjes, je kunt er wandelen en fietsen, noem maar op. Voor de toeristen heeft het dus een bijkomend voordeel dat je er de mooiste uitzichten hebt op het centrum van de stad. Ons plan vandaag was dus ook om de dag te beginnen met een overtocht, zeker omdat er een stralend blauwe lucht werd voorspeld in de ochtend. Eerst met de tram naar de bootterminal en daarna met de veerpont naar de eilanden. Er gaan drie verschillende ponten naar drie verschillende plekken op de eilanden, wij kozen om gewoon voor de eerste de beste te gaan. Binnen vijf minuten zetten we dus al koers naar de overkant, zo ongeveer naar het meest noordelijke puntje. Helaas wel vergezeld van een complete kolonie muggen, het was er schijnbaar de tijd van het jaar voor. Wij hadden er in ieder geval geen rekening mee gehouden, de muggenspray lag nog in het hotel. 

Tijd om afscheid te nemen van de familie en door te reizen naar onze volgende bestemming: Toronto in Canada. Deze miljoenenstad ligt niet ver over de grens met de Verenigde Staten en is het begin van een trip in (vooral) noordelijke richting naar Nova Scotia. In ongeveer tweeënhalve week hopen we veel van dit land te zien. Maar eerst New York nog verlaten en dit keer deden we dat via een andere luchthaven: La Guardia. Vanaf hier geen vluchten naar Europa, maar Canada geen probleem. Bijkomend voordeel was dat de luchthaven bij Astoria ligt, dus met een taxi waren we binnen een kwartier op het vliegveld. Alles mooi opgeknapt en razendsnel de bagage afgedropt en door de controle. Hier geen douane, dat wordt dan wel in Canada geregeld. Misschien voortaan maar standaard met een overstap in Canada of een andere stad in de VS naar La Guardia, wij zien de voordelen wel.